Ci którzy pamiętają internet przełomu wieków, mogą zauważyć, że sporo się od tamtego czasu pozmieniało. Przedstawiam swoją osobistą, nieuporządkowaną, ogólnikową i niekompletną listę tego, co dawniej w internecie było - a (takie samo) nie jest.
Michał Szota
W 2001 roku Lev Manovich w "Języku nowych mediów" zastanawiał się, czy sposób, w jaki komunikowały się z ludźmi ówczesne komputery i oprogramowanie osiągnął już swoją dojrzałą postać, czy też miałby się jeszcze zasadniczo zmienić - jak język kina, który w znanej nam do dziś postaci pojawił się dopiero po paru dekadach od narodzin filmu.
W 2007 roku ci którzy pamiętają internet przełomu wieków mogą zauważyć, że sporo się od tamtego czasu pozmieniało. Przedstawiam swoją osobistą, nieuporządkowaną, ogólnikową i niekompletną listę tego, co dawniej w internecie było - a nie jest (już takie samo) .
 |  |  |
| Gazeta.pl w 2000 roku | ...sześć lat temu | ...trzy lata temu |
1. Wygląd stron WWW! To zmiana najbardziej oczywista - i która zachodzi nieustannie. Przeminęły animowane znaczki "under construction", graficzne liczniki odwiedzin, dekoracyjne ruchome pieski, piłeczki i trupie czaszki, tła w kolorze cyan i przyciski "Netscape NOW!". Wyliczać można w nieskończoność, ale lepiej poczytać i pooglądać eseje Olii Lialiny Vernacular Web i Vernacular Web 2.
2. IRC i usenet zstąpiły do podziemia, wygryzione przez coraz bardziej uniwersalne WWW: fora i czaty. Parę lat temu ten ostatni wyraz brzmiał dziwnie i starałem się go unikać. Teraz się pogodziłem.
2a. Pisania polskich literek unikało się tam z przyczyn technicznych, a nie dla wygody pisania - bo zawsze ktoś narzekał, że się źle wyświetlają.
3. VRML. Kiedyś wydawało się, że korzystanie z WWW w sposób "3D" (ale na bardzo dwuwymiarowych ekranach przy pomocy dwuwymiarowych myszek) to jest przyszłość, szyk i wygoda. No więc nie. Teraz 3D widzimy najwyżej na niektórych flashowych stronkach.
4. Wszyscy mieli "strony domowe" - z obowiązkowymi działami "o mnie", "kontakt" i "humor". Teraz wszyscy mają blogi i nie muszą się tyle trudzić, żeby pokazać światu swoją własną wersję niczego.
4a. Strony domowe miały tyldę w adresie URL, znak poza tym nieużywany i trudny do opisania przez telefon. Najczęściej mówiłem "pod eskejpem, tylko naciśnij dwa razy, to się dopiero pokaże". Teraz już tego nie mówię, bo nie ma potrzeby.
4b. Strony domowe były połączone w webringi, żeby było łatwiej znaleźć podobne treści. Teraz wystarczy wyguglać.
4c. W sieci działały różne słabe wyszukiarki i każdy używał innej.
5. Na emaile odpowiadało się pod cytowanym tekstem, a jak ktoś robił inaczej, to mógł zostać skrytykowany (na przykład przeze mnie). Teraz okazało się, że w sumie wszystko jedno, a nawet lepiej jak odpowiedź jest na górze, bo nie trzeba przewijać.
6. Kiedy podawało się adres strony WWW poza internetem, poprzedzało go "http://", chociaż przeglądarki tego nie potrzebowały. Teraz nawet "www" zanika - kropka pe el i dot com są jednoznaczne.
6a. A firmy miały adresy w domenie com.pl
7. Kiedy znalazło się coś ciekawego w sieci, zapisywało się to na dysk na wszelki wypadek. Teraz mamy szybkie łącza i gugla.
8. Filmiki (kiedyś był to znacznie bardziej popularny wyraz) na WWW zasadniczo się nie odtwarzały, bo nikt nie miał tych wszystkich pluginów. Teraz mamy flashowe playery (w stylu youtube) i wszystko gra.
itd.
W mojej krótkiej liście raz po raz pojawia się jedna siła, która wywołuje przeobrażenia: standaryzacja. Ciekawe jakie jeszcze obszary naszego sieciowego życia zostaną uregulowane. I czy te niewielkie (ale liczne) zmiany, które zauważamy patrząc na internet przełomu wieków, to już nowy język nowych mediów? Jedno i drugie okaże się za parę kolejnych lat.
