DRM wymyślono po to, by
chronić prawa twórców dzieł rozpowszechnianych w formie cyfrowej. Kopiowanie plików MP3 z komputera na komputer jest w końcu znacznie prostsze niż przegrywanie kaset z muzyką. DRM ogranicza swobodę dysponowania plikami przez użytkowników, co miało w konsekwencji prowadzić do spadku poziomu internetowego piractwa. O ile, faktycznie, stosując restrykcje udało się utrudnić życie tym, którzy legalnie kupują muzykę i filmy online, o tyle piraci mają się świetnie.
Zawsze znajdzie się ktoś, kto w ten czy inny sposób skopiuje do pamięci komputera nowy album, film, odcinek serialu. Wystarczy, że jednej osobie uda się złamać zabezpieczenia. Albo, ostatecznie, obejść je stosując jedną z tych prymitywnych, ale zawsze skutecznych metod - w rodzaju podłączenia analogowego wyjścia słuchawkowego odtwarzacza CD do wejścia karty dźwiękowej. Pliki trafiają do sieci P2P i rozprzestrzeniają się błyskawicznie. Dzięki swojej architekturze, P2P nie zatyka się - im bardziej popularny materiał, tym łatwiej go ściągnąć. To już całkiem dojrzała technologia. Ściągnięcie pirackiego nagrania jest nie tylko tańsze ale i łatwiejsze niż kupienie go w internetowym sklepie.
Zwłaszcza, jeśli ten stosuje DRM. Zabezpieczone pliki stawiają zwykle mnóstwo wymagań - potrzebują konkretnego oprogramowania i sprzętu. Są kłopotliwe. A, co gorsza, nie dają żadnej gwarancji, że zachowamy dostęp do kupionych treści. Zdarzały się już przypadki, że firma sprzedająca muzykę zabezpieczoną DRM zamykała swój biznes i zostawiała użytkowników na lodzie. Wystarczy wyłączyć serwery obsługujące mechanizmy DRM, by w efekcie uniemożliwić klientom słuchanie muzyki, za którą zapłacili. Fajnie, nie?
Najśmieszniejsze jednak w tym wszystkim jest to, że
sprzedawcy treści doskonale zdają sobie sprawę z tego, że DRM oznacza tylko i wyłącznie kłopoty. Na poniedziałkowym
spotkaniu, które odbyło się w siedzibie Agory, otwarcie mówili o tym przedstawiciele
Gazety.pl i
Wirtualnej Polski (a więc właściciela m.in. sklepu
mp3.pl). DRM daje posiadaczom praw autorskich złudzenie kontroli nad multimediami umieszczanymi w sieci. Tak właśnie - złudzenie.
To samo zdanie podziela
Rada Unii Europejskiej. We
wnioskach ze spotkania, które odbyło się dopiero co, bo 20 listopada, czytamy m.in., że DRM "chociaż, w niektórych sytuacjach, może pomóc w zarządzaniu i ochronie praw", przez swój
brak przejrzystości powoduje zagrożenia dla użytkowników i ogranicza ich dostęp do treści pochodzących od różnych dostawców.
Po sieci krążą też
plotki, wedle których, Apple (przypominam -
największy sprzedawca muzyki w USA) chce udostępniać tylko
pliki muzyczne bez DRM. Tutaj jednak nie wystarczy sama wola - najpierw trzeba dogadać się z trzema spośród czterech największych wytwórni (zgodę EMI Apple dostał jakiś czas temu). Konkurencji (
Amazon) już się udało.
Nie pozbędziemy się tak łatwo wirusa DRM (czasem dosłownie
wirusa...)
. Wygląda jednak na to, że klimat w branży zdecydowanie przestał mu sprzyjać. 
