Coraz zęściej w Internecie szukamy wiadomości na temat produktów, które planujemy kupić. Wynika to często z obawy, że sprzedawca w sklepie poleci produkt, za sprzedaż którego dostanie większą marżę, który się nie sprzedał w poprzednim sezonie, więc pora się go pozbyć z magazynów etc. Z kolei, na forach internetowych
coraz łatwiej o kryptoreklamę - specjaliście od PR i marketingu zdali sobie sprawę z tego, że jest to interesująca forma bezpłatnej reklamy.
Rozwiązaniem tego problemu mają być serwisy
social shopping, gdzie recenzje produktów zamieszczają osoby, które nie są anonimowe i z którymi można się porównać poprzez tagi, które definiują wiek, miejsce zamieszkania i przede wszystkim upodobania, wspólnie definiujący styl życia. Większym zaufaniem mamy więc obdarzyć osobę, która poleca produkty, z używania których i my jesteśmy zainteresowani, mieszka w podobnej okolicy i czas wolny spędza na tych samych, co i my, rozrywkach.
Sama idea wydaje się być bardzo ciekawa - na podobnej zasadzie, jak najbliższa przyjaciółka może polecić dobry krem do twarzy, tak znajomy z internetu zarekomenduje nam model telefonu komórkowego. Mam jednak dwie wątpliwości. Po pierwsze, w jaki sposób twórcy tych serwisów planują wykluczenie z grona recenzentów sprytnych producentów, którzy - podobnie, jak polecają swoim pracownikom udział w forach dyskusyjnych czy prowadzenie fikcyjnych blogów z reklamami swoich produktów - tak i również zlecą całemu działowi PR założenie kont w serwisach
social shopping, stworzenie wiarygodnych kont i dodawanie recenzji: pozytywnych dla siebie, krzywdzących konkurencję? Po drugie, w jaki sposób serwisy
social shopping mają stanowić konkurencję dla już istniejących społeczności internetowych, których członkowie już teraz rekomendują sobie wzajemnie towary i usługi?
Dla niektórych internautów to zamknięte fora dyskusyjne, z limitowaną liczbą osób przyjmowanych do dyskusji, stanowią najlepsze źródło recenzji. Mają pewność, że doradzany im produkt polecany jest przez kogoś, kogo znają i komu mogą zaufać.
Inni chętnie korzystają z rad społeczności internetowych takich jak np.
szafiarki - na niektórych blogach regularnie pojawiają się pytania: gdzie kupiłaś te buty/ten szalik/tę sukienkę oraz prośby o opinię na temat produktów konkretnej firmy. Społeczności, których uczestnicy znają się dosyć dobrze, a jednak nie są zamknięte przed osobami w niej nie uczestniczącymi, wywierają wpływ na znacznie więcej osób, niż zamknięte fora dyskusyjne. Stąd też co pewien czas pojawiają się spekulacje jakoby niektóre szafiarki sponsorowane były przez określone marki odzieżowe. Jednak o sile tej społeczności i wadze jej recenzji stanowi właśnie niezależność i autonomiczne wybory, niedyktowane wymogami marketingowymi. Szafiarki już stworzyły swój
social shopping.
Czy serwisy
social shopping staną się bardziej popularne wśród polskich internautów? Na pewno znacznie łatwiej przekonają się ci, którzy w sieci i tak spędzają sporo czasu, pracując, kontaktując się ze znajomymi, dokonując zakupów. Tym osobom łatwiej będzie odnaleźć się w serwisach
social shopping, wyszukać tam osoby o podobnych preferencjach czy nawet odnaleźć swoich znajomych, o których z pewnością można stwierdzić, że nie pracują na zlecenie jakiegoś koncernu. Czy jednak taki pomysł przekona osoby, które protestują przeciwko "komercjalizacji" Naszej-Klasy, a więc niezbyt zaznajomione z Internetem?
Aktualizacja: Znam.to to serwis Agory, najnowszy tego typu serwis na polskim rynku, stąd też posłużył mi jako ich przykład. O innych serwisach
social shopping w Polsce można przeczytać na
Webstop .
